Сұлтанмахмұт Торайғыров

Антологияны жүргізуші: ақын Темірхан МЕДЕТБЕК

Бір баланың тілек батасы

Оқыт бізді, әкетай,

Қам көңілім болсын жай.

Надандықтан құтқарып,

Қуанта көр, құдай-ай!

Көңіл менен көзді ашып

Уанта көр, құдай-ай!

Аяндардың пітінесін

Суалта көр, құдай-ай!

Надандықта қор қылма,

Миллетке бізді сор қылма,

Микробтарды зор қылма,

Рақым ойлап, құдай-ай!

 

 

Қымыз

Алдияр аруағына, ет пен қымыз,

Сені ішкен мұратына жеткен қымыз.

Мейлі доңыз болсын, қоңыз болсын,

Иеңнің түкірігін ем еткен қымыз.

 

Бас иіп айдыныңа ауыл-аймақ,

Қоясың қоғамыңды жіпсіз байлап.

Құдай иіп құлқынға түсе қалсаң,

Есілдей есіп шалқып ақақайлап.

 

Тізеден сегіз қарыс қара саба,

Жыбырлап айналаңда бала-шаға.

Дүниеде неше түрлі нығмет бар ғой

Сонда да сенің жөнің жеке-дара.

 

Көпірсең, ұжымақ иісі анадайдан

Кеудеңді жарып кетер әлдеқайдан.

Екпінің еш нәрсеге жол бере ме,

Өзендей гүр-гүр етіп аққан сайдан?

 

Адамның дүниедегі бәрі досың,

Сиқыр ма бұ не ғажап сенің осың?

Ерінге бір-екі күн тимей жүрсең,

Келтірмей құрыстатып көңіл хошын.

 

Шалдардың піскен даусың есін алып,

Отыртпай үйлеріне түрткі салып.

Мейілің теп, мейілің ақыр, мейілің жекір,

Кек қылмас саған ешкім көңілі қалып.

 

Магнитің түстік жерден қонақ бұрып,

Әдейі сәлем үшін бұрыс жүріп,

Бай, кедей, жақсы, жаман, төре, қараша

Жапырылып ыңғайына бәйік тұрып.

 

Әсіресе қажы, сопы қожа, молда

Сарт та сұрт тасбиқтарын алып қолға.

Жаудыртып келгеннен-ақ баталарын,

А, құдай, оңда да оңда, аруақ қолда.

 

Осылай зиярат қып жұрттың бәрі,

Аузыңнан шыққан сөзің болып дәрі,

«Мырзеке, ие солай!» деп бас изесе,

Тәштитіп танауыңды онан әрі.

 

Сапырсаң сары шараға құлаш керіп,

Жиылған мейманыңа құйып беріп.

Ата ұлын, ене қызын безіп тастап,

Кетпей ме екі ұдайда саған еріп.

 

Кәсіпсіз көзін сатқан сорлы кедей,

Қоя ма піспек аңдып тентіремей?

Атағыңды көтерер алғыс айтып,

Байғұсқа бір жұтқызсаң «кет.шық» демей.

 

Шатып-бұт не қылсаң да сөзің дәмді,

Кісі жоқ бұ жиһанда сенен сәнді.

Қымызсыз маған салса, Аплатон бол,

Көрмессің сөзің тыңдар ешбір жанды.

 

Басыңнан қымыз кетсе, қызық кетер,

Сын-сиық, сәулетіңді бұзып кетер.

Кешегі бәйек болып отырған жұрт.

Күдерін бүгін сенен үзіп кетер.

 

Арам тер болма, достым, текке шауып,

Алғанша аузыңды бас қымыз тауып,

Қымыз тап та қырта бер, лапыр, ақыр

Жерде сөзім қалар деп қылма қауіп.

 

Ей, қымыз, ыза қылдың қолға түспей,

Онда мен жүремін ғой күйіп-піспей,

Жүректегі қапамды атқызар ем,

Өлсем де жұртқа беріп, өзім ішпей.

 

*Нығмет(арабша)–байлық, ризық мағынасында.

 

 

Бір балуанға қарап

Жықсаң бәйге аласың алысқанда,

Қару қып, қайратың сап қарысқанда.

Жындылық шаппай бәйге бер деп сұрау,

Озсаң, бәйге кім бермес жарысқанда.

 

Тұрмысы бұл дүниенің күреспен тең,

Тәуекел, күреске түс, бар-дағы жең.

Дүниеде барлығыңды кім біледі,

Үйіңде ынжықтанып отырсаң сен!

 

Кім сені бұл дүниеде бар деп айтар,

Кім саған жықпай бәйге ал деп айтар?

Жықпасаң да күресіп талаптансаң,

«Еті тірі, жаужүрек жан» деп айтар.

 

Жүрген көп; «жығылам» деп үйде бұғып,

Жел болмай, боран болмай бет алды ығып;

Қысқасы, оңдырмаған жасқаншақтық,–

Жасқанба, қылыш шапса, найза сұғып!

Дәстүр видео

Дәстүр видео

Дәстүр видео

Дәстүр видео

Дәстүр видео

Дәстүр видео

Дәстүр видео

Әлеуметтік желі парағы

FacebookFacebook

Күнтізбе

« Қараша 2017 »
Дс Сс Ср Бс Жм Сб Жк
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30